Prezentacja Studia Mimów Stefana Niedziałkowskiego Spektakl Współistnienie – Teatr Sztuki Mimu

Prezentacja Studia Mimów Stefana Niedziałkowskiego
Spektakl Współistnienie – Teatr Sztuki Mimu
6 grudnia (poniedziałek), godz. 19:00,
Warszawa, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki, ul. Elektoralna 12

Podczas spotkania odbędą się projekcje fragmentów filmów o sztuce mimu oraz spektakl.
Współistnienie – Teatr Sztuki Mimu.

Scenariusz, choreografia i reżyseria: Stefan Niedziałkowski
Kostiumy: Justyna Oleksiak
Muzyka: Romuald Twardowski, Agnieszka Zdrojek-Suchodolska
Występują: Katarzyna Czapla, Katarzyna Lalik, Junko Koma (Japonia), Anna Kon, Julia Mieczkowska, Aneta Rajner, Eliza Zakrzewska.

Koordynator: Anna Mizińska, tel. 22 568 42 14, e-mail: a.mizinska@mckis.waw.pl
Bilety – 10 zł

http://www.mimearttheatre.pl/pl_stefan.niedzialkowski.htm

Zapraszamy do zapoznania się z niezwykłą sztuką mimu podczas spotkania z mistrzem pantomimy – Stefanem Niedziałkowskim. Jak sam mówi: „Aby docenić piękno i tajemniczość Teatru Sztuki Mimu (nowoczesnej pantomimy) należy najpierw skupić się na pracy aktora mima, który zrezygnował ze słów w swojej sztuce i wybrał ruch jako najważniejszy środek wyrazu. Aktor mim działa w sferze ruchu i bezruchu, a więc w sferze głębokiej kontemplacji wewnętrznej i dynamicznej różnorodności przemian zachodzących w ciele. Jego milczące ciało staje się instrumentem dramatycznego wyrazu i zwierciadłem zmieniających się myśli i przeżyć emocjonalnych. Sztuka aktorska artysty mima polega na jego umiejętności zobrazowania stanów całkowitego milczenia.

Na scenie mim jest twórcą, ilustrując w tym samym czasie każdą istotną zmianę, zachodzącą w kreowanej przez niego postaci oraz w otaczającym świecie. Oznacza to, iż musi on uczynić widzialnym wszystko to, co zamierza przedstawić w swoim spektaklu, a więc: postacie, przedmioty, przestrzeń, a nawet czas oraz bohatera, którego kreuje.

Przez ruch zapełnia pustą przestrzeń pulsującym życiem, pozostając cały czas w całkowitym milczeniu. Artysta mim chłonie wszystko to, co charakterystyczne dla życia. Przetwarzając doznania w umyśle poprzez własne ciało, ukazuje odbicie prawdy, objawiając publiczności tylko to, co istotne, lecz trudne do wyrażenia słowami. Aktorstwo mima powinno być esencją prawdy, a więc autentycznym, organicznym przeżyciem wewnętrznym aktora.

O sile działania sztuki aktorskiej nie decyduje ani pomysłowość przedstawienia, ani rekwizyty, kostiumy, światła czy dekoracje, a nawet muzyka. Czynnikiem decydującym jest wyłącznie osoba aktora. Nie waham się stwierdzić, że źródłem oraz istotą sztuki aktorskiej w teatrze ruchu jest właściwie pojęta sztuka mimu, w której artysta mim staje się aktorem milczącym.”

(materiał nadesłany)