Festiwal Malta 2012 | Galeria | Program

W programie festiwalu:

  • 33 ROUNDS AND FEW SECONDS, Rabih Mroué i Lina Saneh
  • THE BIG MOVEMENT, Dries Verhoeven
  • BODENPROBE KASACHSTAN, Rimini Protokoll
  • ELSEWHERE, OFFSHORE. PART 1 • CUE CHINA, Ant Hampton
  • MONEY: IT CAME FROM OUTER SPACE, Chris Kondek i Christiane Kühl
  • MEMORY, Living Dance Studio
  • MYSALESHOW, Dirk Fleischmann
  • NAL BOA, Ex Nihilo
  • POKREWNI, Wojtek Ziemilski
  • POZNAŃ POSITIONS, Public Movement
  • SLOW MAN opera Nicholasa Lensa i Johna Maxwella Coetzee’go
  • HAŃBA w reżyserii Kornéla Mundruczó
  • CZAS TERRORU, Lech Raczak
  • DZIADY, reż. Lech Raczak
  • MARAT-SADE, reż. Lech Raczak
  • STARY BROWAR NOWY TANIEC NA MALCIE 2012

Program Festiwalu Malta 2012

Program Festiwalu Malta 2012 Poznań

(wykorzystano materiały prasowe Festiwalu Malta 2012)
Więcej informacji na stronie www – malta-festival.pl

Festiwal Malta – uliczny festiwal teatralny, muzyczny

PIPPO DELBONO
After the battle

After the battle to spektakl łączący różne środki ekspresji i języki – performance, sztuki wizualne, elementy filmowe i muzykę. Jak mówi Pippo Delbono: „Każdy mój projekt to krok będący częścią osobistej podróży przez niespokojne czasy, w których żyjemy. Są one pełne kontrastów, przemocy, tajemnych sił, korupcji I kłamstwa. Gdy myślę o następnym projekcie wyobrażam sobie, że te mroczne czasy się skończyły. Co dzieje się po bitwie? Przypominają mi się obrazy z filmów Kurosawy, które pokazują wielkie bitwy, upadające dynastie. Myślę, o szczątkach pozostałych na polu bitwy. Pamiętam ciszę, która nastaje po burzy, potrzebę jasności po szaleństwie.”

O autorze
Pippo Delbono to jeden z najbardziej niezwykłych europejskich artystów teatralnych. Od wielu lat, na przekór modom, podziałom na gatunki i metody pracy tworzy pełne poezji, mocnych obrazów a przede wszystkim społecznego i ludzkiego zaangażowania projekty z udziałem aktorów profesjonalnych i amatorów pochodzących z różnych, często trudnych środowisk. Najnowszy spektakl Pippo Delbono to jego powrót na Maltę – dotychczas gościł w Poznaniu trzy razy, za każdym razem wywołując żywiołową, pełną emocji i uznania reakcję publiczności.

 

 

 

GISELE VIENNE
I apologize

I Apologize to pierwszy całkowicie autorski spektakl Gisèle Vienne. To również pierwsza współpraca reżyserki z pisarzem Denisem Cooperem. Przez wiele osób spektakl uważany jest za jeden z najodważniejszych i najważniejszych w jej twórczości. Jego punktem wyjścia jest rekonstrukcja wypadku. Młody mężczyzna reżyseruje mężczyznę i kobietę – przypominających barokowo-rockowe ikony – oraz ponad dwadzieścia nastolatków reprezentowanych przez lalki. Za ich pomocą odtwarza kolejne wersje wypadku, próbując dotrzeć do prawdy na temat prawdziwego zdarzenia. Rzeczywistość okazuje się jednak subiektywna, pełna luk, szczelin, które wypełniają nasze fantazje. Gdzie przebiega granica między prawdą a wyobrażeniem? Jak odróżnić fikcję od rzeczywistości? – to pytania powracające w całej twórczości Vienne. Czytane przez Dennisa Coopera na scenie monologi i fragmenty poezji pozostają w intymnej relacji z linią muzyczną przedstawienia. Słowa, obrazy, muzyka, działania sceniczne dopełniają się, prowadząc nas ku ciemnym obszarom istnienia, gdzie dominuje pożądanie, śmierć i zbrodnia.

koncepcja : Gisèle Vienne
tekst, lektura tekstu : Dennis Cooper
muzyka : Peter Rehberg
reżyseria światła : Patrick Riou
makijaż : Rebecca Flores
project lalek : Raphaël Rubbens, Dorothéa Vienne-Pollak et Gisèle Vienne
współtworzą i występują: Jonathan Capdevielle, Anja Röttgerkamp et Jean-Luc Verna
premiera 2004

 


Informacje o terminach spektaklu i biletach dostępne na www.malta-festival.pl

O autorach:

Dennis Cooper

Od I Apologize Gisèle Vienne współpracuje z amerykańskim pisarzem, poetą i krytykiem sztuki Denisem Cooperem (1953) uznanym przez „The Village Voice” za „najbardziej niebezpiecznego pisarza w Ameryce”. Dennis Cooper urodził się i większą część życia spędził w Kalifornii. W latach 1976–1982 prowadził założony przez siebie Little Caesar Magazine and Press. Później dyrektor programowy Beyond Baroque Literary/Art Center w Venice w Kalifornii. Mieszkał w Los Angeles, Nowym Yorku, Amsterdamie, gdzie zaczął dziesięcioletni projekt The George Miles Cycle – cykl pięciu powieści: Closer, Frisk, Try, Guide i Period (pierwsza z nich otrzymała główną nagrodę Ferro-Grumley dla literatury homoseksualnej). Póżniej powstały My Loose Thread, The Sluts oraz God, Jr. Cooper wydał również zbiór nowel Wrong i tomiki poezji The Dream Police i All Ears: Cultural Cristicism, Essays and Obituaries oraz The Weaklings. Pisał artykuły do m.in. „Art in America”, „The Advocate”, „the Village Voice”, „ Spin”, „Artforum”.
W 2011 ukaże się jego powieść The Marbled Swarm, Jerk/Through Their Tears (DisVoir) – książka/CD powstała we współpracy z Gisele Vienne i Peterem Rehbergiem oraz graficzna powieść Horror Hospital Unpluggedand we współpracy z Keith Mayerson. Twórczość Coopera była tłumaczona m.in. na szwedzki, fiński, norweski, holenderski, francuski, niemiecki, hiszpański, portugalski, włoski, chiński i japoński. Teksty Coopera podejmują temat okrucieństwa, niewinności, pokuty, zacierającej się granicy między fikcją a rzeczywistością. Brał udział w różnych projektach artystycznych. Był m.in. współkuratorem wystawy w LACE zatytułowanej Against Nature: A Group Show of Work by Homosexual Men. Z Gisèle Vienne współpracował przy A Beautiful Blonde Little Girl, Kindertotenlieder, Jerk, This is how you will dissapear.

 

 

Gisèle Vienne (1976) jest francusko-austriacką choreografką, reżyserką, artystką sztuk wizualnych. Studiowała filozofię, a później lalkarstwo (1996-99) w École Supérieure nationale des arts de la marionnette, gdzie poznała Étienne Bideau-Rey – z nim (w ramach D.A.C.M. – „De l’Autre Côté du Miroir”, czyli Po Drugiej Stronie Lustra) opracowywała koncepcje swoich pierwszych spektakli. Już w pierwszych spektaklach Vienne działa na styku teatru dramatycznego, sztuki lalkarskiej (wykorzystuje manekiny, pacynki, marionetki) tańca i sztuk wizualnych. Na studiach spotkała również aktora Jonathana Capdevielle’a, który występuje we wszystkich jej przedstawieniach. Od 2004 roku Gisèle Vienne współpracuje z amerykańskim pisarzem, poetą i krytykiem sztuki Denisem Cooperem (1953), uznanym przez „The Village Voice” za „najbardziej niebezpiecznego pisarza w Ameryce”. Drugim powracającym współtwórcą spektakli reżyserki jest Peter Rehberg – kompozytor, znany lepiej jako Pita, od lat podpora wiedeńskiej sceny eksperymentalnej elektroniki, współ-dyrektor kultowej oficyny Editions Mego, założyciel – wraz z Christian Fennesz, Kevin Drumm, Jim O’Rourke, Mika Vainio oraz Stephen O’Malley – KTL.
W 2007 roku Gisèle Vienne otrzymała stypendium Villa Kujoyama. Od 2005 roku wystawia swoje fotografie i instalacje: m.in. w ramach La Force de l’Art w paryskim Grand Palais (2006), w Centre Atlantique de la Photographie w Breście (2007) oraz na wystawie Stay with Art w Osace (2007) i the Aichi Art Trienal w Nagoya, w Japonii (2010). Grała w filmach Patrica Chiha: Home (2006) oraz Domaine (2009). Zaprojektowała i poprowadziła manekiny w filmie Paula Otchakovsky Laurensa Sablé-sur-Sarthe (2009).

Spektakle:

      Splendid’s, 2000

 

      ShowRoomDummies, 2001

 

      Stereotypy, 2003

 

      TranenVeinzen, 2004

 

      I Apologize, 2004

 

      A Beautiful Blonde Little Girl, 2005

 

      Jerk (słuchowisko), 2007

 

      Jerk, 2008

 

      Kindertotenlieder, 2007

 

      Eternelle Idolle, 2009

 

      ShowRoomDummies (wznowienie), 2009

 

    This is how you will disappear, 2010

 

Informacje o terminach spektaklu i biletach dostępne na www.malta-festival.pl

 

 

 

GISÈLE VIENNE
Jerk
Solo dla lalkarza

Jerk powstał jako słuchowisko w ramach Atelier de creation radiophonique de la France Culture w 2007 roku. Adaptacja sceniczna powstała rok później. Tekst Dennisa Coopera jest wyobrażeniową – dziwną, poetycką, pełną humoru – rekonstrukcją zbrodni dokonanych przez amerykańskiego seryjnego mordercę Deana Corlla, który z pomocą dwóch nastolatków Davida Brookesa i Wayne Henley zabił w latach siedemdziesiątych w Teksasie ponad dwudziestu chłopców. Historia opowiadana jest – w sposób linearny i koherentny – przez Davida Brookesa odsiadującego wyrok za współudział w zbrodni. W ramach terapii mężczyzna uczy się sztuki lalkarskiej. Przy pomocy pacynek ma odtworzyć zbrodnie przed studentami psychologii (w ich roli występuje publiczność), co pozwoli mu na wzięcie odpowiedzialności za dokonane czyny. Jerk bliski jest estetyce gore: przemoc łączy się tu ze śmiechem, wina z fascynacją zbrodnią, seks z okrucieństwem. Eksploruje płynną granicę między snem, fantazją a rzeczywistością, badając naszą wiarę w to, co dzieje się na scenie.

koncepcja i reżyseria : Gisèle Vienne
dramaturgia : Dennis Cooper
muzyka : Peter Rehberg et El Mundo Frio de Corrupted
reżyseria światła : Patrick Riou
współtworzy i występuje : Jonathan Capdevielle
głosy z off : Catherine Robbe-Grillet et Serge Ramon
styliści : Stephen O’Malley et Jean-Luc Verna
projekt lalek : Gisèle Vienne et Dorothéa Vienne Pollak
makijaż : Jean-Luc Verna et Rebecca Flores
kostiumy : Dorothéa Vienne Pollak, Marino Marchand et Babeth Martin
Formation à la ventriloquie : Michel Dejeneffe
premiera: 5 marca 2008 Festival Les Antipodes / Le Quartz – Brest
Informacje o terminach spektaklu i biletach dostępne na www.malta-festival.pl

 

 

 

KORNEL MUNDRUCZÓ
It Is Hard to Be a God

Inspiracją do spektaklu It Is Hard to be a god była powieść science-fiction Arkadija i Borysa Strugackich z 1964 roku. Akcja książki została osadzona w czasach, gdy ludzkość, dzięki nauce, jest wolna od chorób, niewiedzy, chciwości i głodu. Bada otaczający ją kosmos, starając się nieść w nim ideały oświecenia. Ziemski historyk wtapia się w otaczającą go zacofaną rzeczywistość. Ma działać niczym zaprogramowany lub obserwujący świat Bóg. Nie może kierować się swoimi emocjami. W spektaklu Mundrucza ziemski agent pojawia się w ciężarówkach, w których kilku mężczyzn przetrzymuje prostytutki. Tematem przedstawienia jest świat, za który Bóg zdaje się nie brać odpowiedzialności, od którego odwraca wzrok – tak jak my, zamyka oczy przed mroczną stroną społecznej rzeczywistości. Reżyser wykorzystuje projekcje, hiperrealistycznie odtwarza ciężarówki, wplata w spektakl prawdziwe historie, angażuje amatorów i profesjonalistów, jednocześnie wykorzystuje formułę telewizyjnego show. Gdzie przebiega granica między rzeczywistością a sztuką? „Według ekspertów Komisji Europejskiej co roku tylko w obrębie UE ofiarą handlu ludźmi pada kilkaset tysięcy osób. Dla gangów to – po handlu bronią i narkotykami – trzecie największe źródło dochodów”.

adaptacja i reżyseria: Kornél Mundruczó
współautor: Yvette Bíró
scenografia i kostiumy: Márton Ágh
dramaturgia: Viktória Petrányi
realizator światła: András Éltető
realizator dżwięku i projekcji: Zoltán Belényesi
asystent reżysera: Balázs Lengyel
rekwizyty: Gergely Nagy
stylistka: Andrea Szakál
występują: Roland Rába, Annamária Lang, Orsi Tóth, Zsolt Nagy, János Derzsi, Rudolf Frecska, László Katona, Gergely Bánki, Diána Magdolna Kiss, Kata Weber

produkcja: Dóra Büki
production superviso: Judit Sós
produkcja: Proton Cinema (Budapest)

koprodukcja: Kunstenfestivaldesarts, Alkantara Festival with Culturgest (Lisbon), Théâtre National de Bordeaux, Rotterdamse Schouwburg (Productiehuis Rotterdam), Theater der Welt (Essen), Trafó – House Of Contemporary Arts (Budapest), Baltoscandal Festival (Rakvere)

Projekt współtworzony z pomocą: NXTSTP, Culture Programme of the European Union, Eky Light (Budapest)

 

Kata Wéber Annamária Láng Mar

O autorze:
Kornel Mundruczó (ur. 1975) jest węgierskim reżyserem, scenarzystą, aktorem i scenografem. Studiował w Węgierskim Instytucie Filmowym. W 2003 roku był uczestnikiem programu Cannes Residence. Wyreżyserował m.in. filmy: Szép napok (2002), Johanna (2005), za który otrzymał Srebrnego Lamparta w Locarno w kategorii najlepszy pierwszy lub drugi film pełnometrażowy, Delta (2008) – wygrał Grand Prix de la Presse internationale w Cannes (FIPPRESCI) oraz The Frankenstein-Project wyselekcjonowany do głównego konkursu w Cannes w 2010 roku . W teatrze Mondruczó pracuje od 2003 roku. Wystawiał m.in. w Krétakör Theatre, Thalia Theater w Hamburgu i Schauspiel w Hannoverze. W jego twórczości teatralnej i filmowej powracają tematy deziluzji, relacji rodzinnych, wyobcowania, depresji.

Informacje o terminach spektaklu i biletach dostępne na: www.malta-festival.pl.

 

JAN FABRE / TROUBLEYN
Prometheus Landscape II

Spektakl Prometheus Landscape II jest radykalnym rozważeniem mitu prometejskiego i pytaniem o ludzką wolność, której dobrowolnie się zrzekamy uciekając od własnych pragnień, autentyczności decyzji i relacji. Ofiara Prometeusza okazuje się dwuznaczna a jej sens poddany w wątpliwość. Jan Fabre mówi: „ (..) kim jest heros we współczesnym społeczeństwie? (…) Myślimy o świecie współczesnym, o Prometeuszu, rozmawiamy o ogniu, ale nie możemy go rozpalić!”

Jednym z koproducentów spektaklu jest Malta Fesival Poznań, a w zespole aktorskim znalazła się polska artystka Katarzyna Makuch, którą Jan Fabre zaprosił do projektu po Warsztatach Mistrzowskich przeprowadzonych podczas ubiegłorocznego festiwalu.
Prometheus Landscape II to druga obecność Jana Fabre’a w Poznaniu.

Koncepcja, reżyseria i scenografia: Jan Fabre
Tekst: I am the all-giver Jeroen Olyslaegers (oparty na: Prometeusz w okowach Ajschylosa) & We need heroes now Jan Fabre
Muzyka: Dag Taeldeman
Dramaturgia: Miet Martens
Występują: Katarina Bistrović-Darvaš, Annabelle Chambon, Cédric Charron, Vittoria De Ferrari, Lawrence Goldhuber, Ivana Jozić, Katarzyna Makuch, Gilles Polet, Kasper Vandenberghe, Kurt Vandendriessche

Światło: Jan Dekeyser
Kostiumy: Andrea Kränzlin
Koordynacja produkcji: Arne Lievens
Dźwięk i obraz: Tom Buys
Technika: Bern Van Deun
Menadżer produkcji: Tomas Wendelen
Trener języka angielskiego: Tom Hannes
Trener głosu: Lynette Erving

Produkcja: Troubleyn/Jan Fabre (Antwerp, Belgium)
Wsparcie: Rząd Flamandzki
Ko-produkcja: Peak Performances @ Montclair State University (Montclair, USA), Théâtre de la Ville (Paris, France), Malta Festival (Poznan, Poland), Tanzhaus NRW (Düsseldorf, Germany), Zagreb Youth Theatre (Zagreb, Croatia), Exodos Ljubljana (Ljubljana, Slovenia), La Biennale di Venezia (Venice, Italy), Bitef Theatre Belgrade (Belgrade, Serbia): as part of the ENPARTS – European Network of Performing Arts and with the support of Programma Cultura della Commissione Europea.

Staż: Edith Cassiers (dramaturgia), Katarzyna Mielczarek (kostiumy), Maja
Zupancic (kostiumy)
Apostolia Papadamaki (dzięki wsparciu Costopoulos Foundation)

O autorze
Jan Fabre (1958) jest artystą totalnym – reżyserem teatralnym i operowym, choreografem, performerem, artystą sztuk wizualnych i dramaturgiem. W swej twórczości zdaje się na intuicję i instynkt. W spektaklach teatralnych inspiruje się doświadczeniami z uprawiania performansu, przywiązuje niezwykle dużą uwagę do ekspresji fizycznej aktorów. Swoje prace pokazywał na Biennale w Wenecji, na Documenta w Kassel, licznych festiwalach teatralnych i tanecznych na całym świecie, m.in. w Awinionie, gdzie w 2005 roku wystąpił jako artiste-associé. W 1986 założył stowarzyszenie twórcze Troubleyn, które wspiera realizację jego projektów.

Informacje o terminach spektaklu i biletach dostępne na www.malta-festival.pl
Materiały prasowe
Więcej informacji o innych imprezach Malta Festival na stronie www.malta-festival.pl