Arcydzieło światowego dramatu w Teatrze 6.piętro

Premiera: 21 listopada 2015

Wujaszek Wania w Teatrze 6. Piętro

Reżyseria: Andrzej Bubień
Scenografia i kostiumy: Anita Bojarska
Muzyka: Piotr Salaber

Obsada:

Wujaszek: Wojciech Malajkat
Sieriebriakow: Piotr Machalica
Matka: Joanna Żółkowska
Sonia: Dorota Krempa
Helena: Anna Dereszowska
Astrow: Michał Żebrowski
Tieliegin: Miłogost Reczek
Niania: Irena Jun
Arcydzieło światowego dramatu w Teatrze 6.piętro!

Jedno z najważniejszych dzieł w kanonie literackiej klasyki – Wujaszek Wania Antoniego Czechowa rozpoczyna sezon 2015/2016 w Teatrze 6.piętro. Reżyseruje Andrzej Bubień. Premiera już 21 listopada!

Ukończona w 1896 roku sztuka należy dziś do ścisłego kanonu klasyki dramatycznej, pozostając jedną z najbardziej cenionych i najczęściej wystawianych w dorobku Czechowa. Dzięki geniuszowi stylu i ponadczasowości zawartych w dramacie refleksji, „Wujaszek Wania” stanowi pozycję obowiązkową dla każdego miłośnika teatru.

Jednostajne życie w prowincjonalnym majątku przerywa przyjazd profesora Sieriebriakowa oraz jego młodej, pięknej żony. Pod wpływem tego zdarzenia rozpoczyna się subtelna gra prawdy i fałszu, podszyta typowymi dla Czechowa namiętnościami: pożądaniem, nadzieją, bólem niespełnienia, a nade wszystko – miłością i pragnieniem odmiany swojego losu.

Ćwiczenia z Ionesco w Teatrze Studio

19, 20, 26, 27, 28 kwietnia, godz. 19.00
Teatr Studio, PKiN

reżyseria: Grzegorz Bral
opracowanie scenariusza: Grzegorz Bral , Krzysztof Majchrzak
muzyka: Jacek Hałas
scenografia: Bohdan Cieślak
kostiumy: Grupa MIXER
efekty specjalne: Zbigniew Modej STUNTS INCORPORATED POLAND
choreografia: Aleksandra Lemm
reżyseria światła: Tomasz Walesiak
asystent reżysera: Krzysztof Strużycki
zdjęcia do spektaklu: Krzysztof Bielecki

występują: Marta Dobecka, Lena Frankiewicz, Irena Jun, Marta Malinowska, Monika Obara, Monika Świtaj, Stanisław Brudny, Dariusz Jakubowski, Mateusz Lewandowski, Janusz Stolarski, Krzysztof Strużycki

„Ćwiczenia z Ionesco” to kilka etiud, z których każda odwołuje się do fragmentów innej sztuki autora. Są etiudy oparte na tekście, są też oparte na milczeniu i samym ruchu, są też etiudy będące połączeniem tekstu, ruchu i obrazu. Założeniem było powołanie nieco odrębnej konwencji do każdej etiudy. Kiedy czyta się sztuki Ionesco, stereotypowe przyporządkowywanie go do „teatru absurdu” wydaje się nieaktualne. To życie jest groteskowe i absurdalne. Ionesco jedynie wydobywa z rzeczywistości to, co w niej i tak jest zawarte. A że czasem brzmi to groteskowo? Cóż: „Literatura jest obsesją. Nie ma obsesji, nie ma literatury. Zdrowie nie jest ani poetyckie, ani literackie. Nerwica to przejaw kondycji ludzkiej, jest echem warunków, które nie są zawinione przez pisarza. To życie, w którym nie da się żyć!” (Ionesco)


fotografia teatr studio spektakl cwiczenia