O karpiu, kozie i trąbce, która gasiła pożary

fotograf warszawa

„O karpiu, kozie i trąbce, która gasiła pożary” – spektakl rodzinny w reżyserii Wojtyszków

W czwartek 27 listopada Teatr Żydowski w Warszawie zaprasza na bajkę pt. „O karpiu, kozie i trąbce, która gasiła pożary” dedykowaną całym rodzinom – zarówno dzieciom, jak i dorosłym. Spektakl wyreżyserowali Adam i Macieja Wojtyszkowie na podstawie bajek I. B. Singera. Muzykę do przedstawienia przygotował Piotr Moss – laureat licznych nagród i wyróżnień w konkursach kompozytorskich w Polsce i za granicą, a także medalu „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Spektakl zachwycił publiczność – zarówno tę starszą, jak i młodszą i spotkał się wyłącznie z pozytywnymi recenzjami.

„O karpiu, kozie i trąbce, która gasiła pożary” to bajka pełna humoru i mądrości. Szlemiel, jednocześnie mędrzec i głuptas, udając się w kolejne podróże, pragnie gdzieś w świecie zrobić „interes życia”. Był już w Lublinie, Lwowie i Warszawie. A jako że jest naiwny i łatwowierny, każda z jego wypraw kończy się nie najlepiej. Raz kupi kozę, którą po drodze oszuści zamienią mu w starego kozła,  z innej przywiezie „czarodziejską trąbkę”, która ma gasić pożary. Żona się z niego wyśmiewa, ale on potrafi każde swoje działanie wyjaśnić – oczywiście, zgodnie ze swoją dziecięcą logiką. Spektakl polecany dla dzieci od lat 7, choć i 4-latki świetnie się na nim bawią, szczególnie w towarzystwie całej rodziny!

Trailer: http://www.youtube.com/watch?v=CSP_UOjLMBY

Recenzenci o spektaklu:

Wszyscy artyści wiedzą doskonale, że najbardziej wymagającą publicznością są najmłodsi. Dzieci na spektaklu w Teatrze Żydowskim bawiły się doskonale, podpowiadały postaciom sytuacyjne rozwiązania i komentowały czasami zaskakująco wydarzenia rozgrywające się na scenie. Dorośli też bawili się świetnie, bo trudno nie docenić życiowej mądrości i komizmu tekstów Singera. Kolejny raz Teatr Żydowski potraktował swoich najmłodszych widzów z odpowiednią dla ich wieku powagą, przygotowując mądre, zabawne i kolorowe przedstawienie, na którym także rodzice nie będą się nudzić.
Iwa Poznerowicz, Teatr Dla Was

Muszę przyznać, że dawno nie widziałam tak dobrego spektaklu – zarówno pod względem doboru treści, jak i realizacji. Trudno przecenić jego wkład w przybliżanie kultury żydowskiej najmłodszym, jednak równie istotna jest wartość artystyczna, jaką prezentują twórcy i wykonawcy. Tu wszystko dopracowane jest w najdrobniejszych szczegółach, dzięki czemu wizyta w teatrze staje się prawdziwą ucztą dla oczu, uszu i duszy – w każdym wieku.
Ewa Świerżewska, Qlturka

Cały zespół wkłada w swoją pracę całe serce i to się czuje. Trudno oszukać dziecko, nikt tak jak ono, nie jest wyczulone na fałsz i niedociągnięcia. Słysząc śmiech, obserwując aktywne uczestnictwo małych widzów w tym spektaklu, nie ma żadnych wątpliwości – udało się stworzyć coś pięknego, wartościowego i mądrego. Rodzinny duet reżyserski osiągnął pełen sukces.
Katarzyna Binkiewicz, Krytykat

Sama śmiałam się szczerze do rozpuku, żałując, gdy już druga godzina spektaklu „O karpiu, kozie i trąbce…” dobiegała końca, że nie mogę jeszcze. Może nie wszystkie tajniki międzyludzkich relacji, małżeńskich waśni oraz życiowych zawiłości moja siedmiolatka rozumiała, ale również dołączała do śmiejącej się publiczności, z radością reagując i wychwytując specyficzną logikę myślenia.
Recenzja „okiem rodzica” Czas Dzieci

Premiera: 21 III 2014 r.
Spektakle: 27 listopada (czwartek), g. 11.00
Strona spektaklu: http://www.teatr-zydowski.art.pl/spektakl/o-karpiu-kozie-i-trabce-ktora-gasila-pozary
Scenariusz: Henryka Królikowska
Teksty piosenek: Maciej Wojtyszko
Reżyseria: Maciej Wojtyszko i Adam Wojtyszko
Muzyka: Piotr Moss
Kierownictwo muzyczne: Teresa Wrońska
Scenografia i kostiumy: Ewa Łaniecka
Choreografia: Zofia Rudnicka
Reżyser światła: Ewa Garniec
Asystentka reżysera: Paulina Lombarowicz
Plakat: Andrzej Pągowski
Język spektaklu: polski

Obsada:
Szlemiel – Jerzy Walczak, Dawid Szurmiej
Gronam – Henryk Rajfer, Piotr Wiszniowski
Karczmarz – Marek Węglarski, Maciej Winkler
Genendełe – Joanna Przybyłowska
Jente – Ewa Dąbrowska, Izabella Rzeszowska
Mężczyzna – Rafał Rutowicz, Ryszard Kluge
Kobieta – Ewa Greś, Joanna Rzączyńska
Gołda Typisz – Gołda Tencer, Barbara Szeliga

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich – Centrum Kultury Jidysz w Warszawie
Plac Grzybowski 12/16

Fotografia Warszawa

fotograf warszawa fotograf warszawa fotograf warszawa fotograf warszawa fotograf warszawa fotograf warszawa fotograf warszawa fotograf warszawa

„WALIZKA” Foyer Teatru Żydowskiego w Warszawie

pt. 9.12.2011 r. – godz. 19.00
sob. 10.12.2011 r. – godz. 19.00
nd. 11.12.2011 r. – godz. 17.00

Reżyseria – Dorota Ignatjew
Scenografia – Rafał Sisicki
Oprawa muzyczna – Teresa Wrońska
Autorka dramatu – Małgorzata Sikorska – Miszczuk
OBSADA:
Andrzej Blumenfeld /Marek Węglarski – Fransua Żako
Joanna Rzączyńska – Żaklin
Ernestyna Winnicka – Zrozpaczona Przewodniczka z Muzeum Zagłady
Piotr Sierecki – Narrator
Jerzy Walczak – Sfrustrowany Bruno – poeta współczesności
Szymon Szurmiej/Henryk Rajfer – Pantofelnik

Do napisania „Walizki” autorkę zainspirowała przeczytana w gazecie historia pewnego Francuza. Któregoś dnia Michel Leleu wyszedł z domu i poszedł do muzeum na wystawę poświęconą Zagładzie. Rozpoznał tam walizkę swego ojca, Pierre’a Levi. Była to walizka wypożyczona ze zbiorów Muzeum w Oświęcimiu, jedna z trzech zachowanych francuskich walizek. Ten niezwykły przypadek opisały gazety.
Podobna historia powstała już wcześniej w głowie autorki, jednakże odważyła się ją spisać dopiero po tym, gdy otrzymała potwierdzenie ze świata zewnętrznego, że coś takiego mogło wydarzyć się naprawdę.
Michel Leleu w czasie wojny ukrywał się z matką pod zmienionym nazwiskiem w alpejskim regionie Savoie, a ojciec został aresztowany w 1943 r. i wysłany Oświęcimia, gdzie zginął. Syn przetrwał wojnę i pozostał już przy zmienionym nazwisku. Bohater chciał „nie pamiętać”, żyć „normalnie”, zapomnieć. Jednakże odkrycie walizki ojca wywołało wielką zmianę w jego życiu – wrócił do swojego poprzedniego nazwiska i usiłował sprawić, aby walizka została we Francji.

Małgorzata Sikorska-Miszczuk w ten sposób komentuje swoją sztukę:

„Walizka” to sztuka o uzdrawianiu. Wszystko, co mamy w sobie – bagaż wspomnień, często niechcianych – istnieje i żyje w nas, czy tego chcemy czy nie. Możemy nigdy naszej „walizki” nie otworzyć i żyć w wiecznej połowiczności i niepełności.
„Walizka” to historia pojedynczego człowieka, który odcina się od części siebie, choć jest to część jego własnej tożsamości.
Ta sztuka dotyczy też obszaru pamięci społecznej – nie chcemy odkrywać prawdy, otwierać walizki pełnej bolesnych wspomnień.
„Walizka” jest o wierze w uzdrawiająca moc prawdy.
Premiera: 4 listopada 2011 r.

Język spektaklu: polski
Czas trwania: 1h 10 min
Bilety: 40 zł