Tenor Teatr Capitol

Najbardziej kapryśna Gwiazda w Teatrze Capitol!

DAJCIE MI TENORA! to komediowy majstersztyk, wybuchowa mieszanka miłości, zazdrości, biznesu i marzeń o wielkiej karierze. To także opowieść o narodzinach nowej gwiazdy…

Premierę Teatru Capitol reżyseruje mistrz komedii Marcin Sławiński, który do odegrania przezabawnych postaci zaprosił prawdziwy panteon gwiazd. Na scenie pojawią się m.in. Kasia Zielińska, Katarzyna Skrzynecka, Olaf Lubaszenko, Artur Chamski, Marek, Kaliszuk, Elżbieta Romanowska, Marta Wierzbicka, Grzegorz Halama.
W spektaklu nie zabraknie zabawnych pomyłek, nagłych zwrotów akcji i uwielbianych przez widzów przebieranek! Tego nie da się opisać, to trzeba zobaczyć!

Aktorzy

MAX : Marek KALISZUK/ Artur CHAMSKI
DIANA: Katarzyna ŻAK/ Katarzyna SKRZYNECKA/ Elżbieta ROMANOWSKA
TITO: Olaf LUBASZENKO/ Grzegorz HALAMA/ Jacek LENARTOWICZ
SANDERS: Andrzej BLUMENFELD/ Wojciech WYSOCKI
MAGGIE: Marta MARZĘCKA/ Marta WIERZBICKA
MARIA: Katarzyna ZIELIŃSKA/ Andżelika PIECHOWIAK
BELLHOP: Hiroaki MURAKAMI/ Łukasz GOSŁAWSKI
JULIA: Anna GORNOSTAJ/ Halina BEDNARZ

Reżyseria Marcin Sławiński
Przekład Elżbieta Woźniak
Scenografia Joanna Pielat
Kostiumy Justyna Chryścicka
Asystent reżysera Halina Bednarz

PREMIERA I – 16 listopada 2015
PREMIERA II – 25 listopada 2015

 

O spektaklu

DAJCIE MI TENORA! Teatr Capitol

Plakat teatralny:

tenor teatr capitol warszawa
Tenor w Teatrze Capitol / Warszawa

Fotografie z przedstawienia. Aktorzy na scenie. Teatr Capitol

„WALIZKA” Foyer Teatru Żydowskiego w Warszawie

pt. 9.12.2011 r. – godz. 19.00
sob. 10.12.2011 r. – godz. 19.00
nd. 11.12.2011 r. – godz. 17.00

Reżyseria – Dorota Ignatjew
Scenografia – Rafał Sisicki
Oprawa muzyczna – Teresa Wrońska
Autorka dramatu – Małgorzata Sikorska – Miszczuk
OBSADA:
Andrzej Blumenfeld /Marek Węglarski – Fransua Żako
Joanna Rzączyńska – Żaklin
Ernestyna Winnicka – Zrozpaczona Przewodniczka z Muzeum Zagłady
Piotr Sierecki – Narrator
Jerzy Walczak – Sfrustrowany Bruno – poeta współczesności
Szymon Szurmiej/Henryk Rajfer – Pantofelnik

Do napisania „Walizki” autorkę zainspirowała przeczytana w gazecie historia pewnego Francuza. Któregoś dnia Michel Leleu wyszedł z domu i poszedł do muzeum na wystawę poświęconą Zagładzie. Rozpoznał tam walizkę swego ojca, Pierre’a Levi. Była to walizka wypożyczona ze zbiorów Muzeum w Oświęcimiu, jedna z trzech zachowanych francuskich walizek. Ten niezwykły przypadek opisały gazety.
Podobna historia powstała już wcześniej w głowie autorki, jednakże odważyła się ją spisać dopiero po tym, gdy otrzymała potwierdzenie ze świata zewnętrznego, że coś takiego mogło wydarzyć się naprawdę.
Michel Leleu w czasie wojny ukrywał się z matką pod zmienionym nazwiskiem w alpejskim regionie Savoie, a ojciec został aresztowany w 1943 r. i wysłany Oświęcimia, gdzie zginął. Syn przetrwał wojnę i pozostał już przy zmienionym nazwisku. Bohater chciał „nie pamiętać”, żyć „normalnie”, zapomnieć. Jednakże odkrycie walizki ojca wywołało wielką zmianę w jego życiu – wrócił do swojego poprzedniego nazwiska i usiłował sprawić, aby walizka została we Francji.

Małgorzata Sikorska-Miszczuk w ten sposób komentuje swoją sztukę:

„Walizka” to sztuka o uzdrawianiu. Wszystko, co mamy w sobie – bagaż wspomnień, często niechcianych – istnieje i żyje w nas, czy tego chcemy czy nie. Możemy nigdy naszej „walizki” nie otworzyć i żyć w wiecznej połowiczności i niepełności.
„Walizka” to historia pojedynczego człowieka, który odcina się od części siebie, choć jest to część jego własnej tożsamości.
Ta sztuka dotyczy też obszaru pamięci społecznej – nie chcemy odkrywać prawdy, otwierać walizki pełnej bolesnych wspomnień.
„Walizka” jest o wierze w uzdrawiająca moc prawdy.
Premiera: 4 listopada 2011 r.

Język spektaklu: polski
Czas trwania: 1h 10 min
Bilety: 40 zł